Z Parafii

14 październik 2018 r. godz. 16.00 – Świetlica Wiejska Wyszków Śl.

 

 

 

 

Zapraszamy LSO naszej parafii do udziału w spotkaniu, które odbędzie się 13 października br. w Wyszkowie Śląskim.

Spotkanie rozpocznie się o godz. 10.00 – Szczegółowe informacje na plakatach.

 

 

 

 

 

PARAFIALNA PIELGRZYMKA 26 września 2018 CZĘSTOCHOWA- JASNA GÓRA – GIDLE – ŚWIĘTA ANNA

 

 

 

 

Serdecznie zapraszamy!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

final artystyczny 2018W dniu 27 lutego 2018 roku Komisja Diecezjalna przeprowadziła etap finałowy Diecezjalnego Konkursu Artystycznego – Opole 2018. Tegoroczna edycja nosiła tytuł „Szlakiem kościołów drewnianych w Diecezji Opolskiej”. Z roku na rok nasz konkurs cieszy się ogromną popularnością. Po przeprowadzeniu eliminacji szkolnych do Wydziału Katechetycznego wpłynęło 369 prac, w tym 349 prac plastycznych oraz 20 fotografii.
Zgodnie z regulaminem, Diecezjalna Komisja Konkursowa w składzie: ks. dr hab. Jerzy Kostorz prof. UO, mgr Zbigniew Natkaniec* oraz dr Beata Balicka-Błagitka, oceniła prace w następujących kategoriach:

1.    techniki malarskie: szkoła podstawowa kl. I-III, szkoła podstawowa kl. IV-VI, gimnazjum, szkoła ponadgimnazjalna, szkoła specjalna,
2.    fotografia: gimnazjum, szkoła ponadgimnazjalna.
Zasadnicze kryteria, którymi Jury kierowało się przy ocenie prac, to zgodność z tematem konkursu, samodzielność i oryginalność wykonania, walory artystyczne i estetyczne, a także rodzaj zastosowanej techniki. Komisja zgodna była co do tego, że uczestnicy konkursu potraktowali temat bardzo różnorodnie. Zdecydowaną większość nadesłanych prac cechował duży wkład pracy własnej, a także pomysłowość w podejściu do zaproponowanego tematu. Po długich i burzliwych obradach Komisja Konkursowa przyznała 20 nagród i 39 wyróżnień – lista nagrodzonych

Specjalne wyróżnienie otrzymała praca wykonana przez Mateusza Kumorka z Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w Niwnicy (katecheta: ks. dr Piotr Mazur), przedstawiająca kościół św. Krzyża w Malni.

Kościół św. Krzyża w Malni – Autor Mateusz Kumorek

Wszystkim uczestnikom Diecezjalnego Konkursu Artystycznego – Opole 2018 składamy gorące podziękowania za trud włożony w wykonanie prac plastycznych i fotografii, a także życzymy dalszego rozwoju talentu artystycznego. Nagrodzonym i wyróżnionym uczniom dziękujemy i gratulujemy w sposób szczególny, i zapraszamy wraz z opiekunami na uroczystą galę podsumowującą diecezjalne konkursy, która odbędzie się w dniu 17 maja 2018 roku w Opolu, ul. Drzymały 1a o godz. 11.30 (aula seminaryjna).

Lista wszystkich uczestników biorących udział w finale konkursu artystycznego:
– szkoły podstawowe kl. I-III – pdf icon
– szkoły podstawowe kl. IV-VII – pdf icon

 

KONCERT CHARYTATYWNY NA LECZENIE I OPERACJĘ  DLA MAŁGOSI ZALEWSKIEJ

W dniu 14 stycznia 2018 roku w kościele parafialnym Podwyższenia Krzyża Świętego w Niwnicy odbędzie się koncert charytatywny na leczenie i operację dla naszej parafianki Małgosi Zalewskiej.

Rozpoczęcie Mszą św.o godz.11.00,  po której zapraszamy do wspólnego kolędowania. Koncert poprowadzi: JAN KARPIEL – BUŁECKA Z ZESPOŁEM.

 

SKŁAD KAPELI: Jan Karpiel-Bułecka – skrzypce, koza, piszczałka-końcówka, fujara, śpiew; Karolina Kowalczyk – śpiew; Marcin Kowalczyk – skrzypce, sekund, śpiew; Bartłomiej Łowisz – skrzypce, złóbcoki, piszczałka, trombita, śpiew; Bartosz Łukaszczyk-Zbójnik – basy podhalańskie, kontrabas, śpiew; Barbara Stoch – śpiew; Andrzej Ziach – skrzypce, sekund, altówka, śpiew.

WSTĘP WOLNY!!! W czasie koncertu odbędzie się kwesta charytatywna dla Małgosi.

RÓWNIEŻ TY MOŻESZ POMÓC DOKONUJĄC WPŁATY NA PONIŻSZE KONTO

FUNDACJA DZIECIOM „ZDĄŻYĆ Z POMOCĄ” – 01-685 Warszawa; ul. Łomiańska 5

Alior Bank S.A.  42 2490 0005 0000 4600 7549 3994

tytułem:  24839 Zalewska Małgosia – darowizna na pomoc i ochronę zdrowia

W czasie tegorocznej zbiórki na Małgosię zebrano kwotę 4742,97 zł., która została przekazana na Fundację opiekującą się Małgosią.

JAN KARPIEL – BUŁECKA to muzyk, tancerz, gawędziarz, animator i popularyzator folkloru góralskiego, architekt – orędownik zachowania i kontynuacji regionalnego stylu podhalańskiego. Laureat Nagrody Kolberga w 2007 r.

Urodził się w 1956 roku. Jest uznawany za najbardziej wszechstronnego artystę współczesnego Podhala, wybitnego znawcę góralskiej i karpackiej muzyki i tradycji. Pochodzi ze znanej i zasłużonej rodziny zakopiańskich artystów i budowniczych. Jego ojciec – Bolesław to słynny skrzypek prymista i zbieracz nut podhalańskich, laureat Nagrody im. Oskara Kolberga w 1997 r.; matka Zofia występowała w zakopiańskim zespole Klimka Bachledy. Jego pierwszym nauczycielem gry na skrzypcach był ojciec. Obecnie Jan Karpiel Bułecka jest uważany za jednego z najlepszych podhalańskich prymistów. Jest również multiinstrumentalistą, wirtuozem gry na instrumentach pasterskich regionu Podhala: dudach, piszczałkach pojedynczych, podwójnych, trombitach. Jest budowniczym tych instrumentów, przywracał je podhalańskiej tradycji, rekonstruując na podstawie egzemplarzy zachowanych w Muzeum Tatrzańskim i w zbiorach własnych.

Jan Karpiel-Bułecka to doskonały śpiewak i tancerz, znawca wielu tanecznych i śpiewanych nut z Podhala i z innych obszarów Karpat. Jest doskonałym gawędziarzem, w pięknym stylu popularyzującym góralską gwarę i kulturę słowa.

Z zawodu jest architektem. Ukończył studia na Politechnice Krakowskiej, początkowo znalazł zatrudnienie w Pracowni Regionalnej Politechniki Krakowskiej w Zakopanem, gdzie zajmował się inwentaryzacją i ratowaniem zabytków budownictwa podhalańskiego (m.in. opracował dokumentację i nadzorował remont starego kościółka w Zakopanem), obecnie prowadzi własną pracownię projektową.

Muzyka i tradycja góralska zawsze były obecne w życiu artysty. Od najmłodszych lat grał w rodzinnej kapeli, ponad trzydzieści lat działał w Regionalnym Zespole im. Klimka Bachledy w Zakopanem (jako wybitny tancerz, śpiewak, muzykant i odtwórca ról teatralnych). W czasie studiów w Krakowie występował w Studenckim Zespole Góralskim „Skalni”. Jest założycielem i prymistą kapeli „Zakopiany” (uhonorowanej w 2000 r. Nagrodą im. Oskara Kolberga), uznawanej przez muzyków, fachowców i wielbicieli folkloru za jedną z najwybitniejszych formacji kultywujących i prezentujących na najwyższym poziomie muzykę ludową Karpat. Repertuar kapeli to autentyczne nuty podhalańskie, niejednokrotnie ocalone przez zespół od zapomnienia, oraz wirtuozerskie opracowania muzyki innych grup etnicznych (cygańskiej, żydowskiej, słowackiej, czy łemkowskiej) niepozostawiające jednak wątpliwości, skąd pochodzą ich autorzy.

Karpiel-Bułecka prezentował i promował swoją góralską muzykę podczas wielu koncertów w Polsce i Europie. Współpracował przy organizacji najważniejszych imprez folklorystycznych m.in. Międzynarodowego Festiwalu Folkloru Ziem Górskich w Zakopanem, Tygodnia Kultury Beskidzkiej w Żywcu, Festiwalu w Nitrze na Słowacji (był prezenterem koncertów oraz jurorem w konkursach). Jest inicjatorem i organizatorem znanych imprez muzycznych „Muzykanckie Zaduski”, „Dudarskie Ostatki”, „Muzyka Karpat”.

Współpracuje z wieloma instytucjami kultury, m.in. Filharmonią Narodową, Filharmonią w Bydgoszczy i Katowicach. Szczególne znaczenie dla promocji kultury i popularyzacji muzyki góralskiej miała współpraca artystyczna Jana Karpiela Bułecki z wybitnymi twórcami spoza kręgu muzyki ludowej, m. in. ze Zbigniewem Preisnerem, prof. Mieczysławem Nowakowskim (prawykonanie „Harnasi” K. Szymanowskiego z udziałem zespołu góralskiego), tournee po Hiszpanii wraz z Orkiestrą Symfoniczną Filharmonii Śląskiej pod dyr. Mirosława Błaszczyka z programem „Korzenie”. Najszerzej znaną, owocującą nagraniami i licznymi koncertami była współpraca Kapeli Jana Karpiela Bułecki z kwartetem jazzowym Zbigniewa Namysłowskiego (jazzowa płyta roku ’95, nagroda „Fryderyk 96”).

Wielkie uznanie budzi działalność muzyka na rzecz utrwalenia i zachowania kultury góralskiej, przede wszystkim poprzez jego własną twórczość, ale także poprzez udział w projektach ją popularyzujących (posiady, seminaria, filmy, audycje radiowe i telewizyjne). Karpiel-Bułecka reprezentował Polskę podczas XVI Festiwalu Folkowego Europejskiej Unii Radiowej w Zakopanem (1995). Polskie Radio zarejestrowało także bogaty repertuar artysty i kapeli w archiwum fonograficznym Radiowego Centrum Kultury Ludowej, prezentując go w audycjach, na płytach i kasetach, tworzących wzorzec wykonawczy dla młodych muzyków.

Jan Karpiel Bułecka w 1988 r. został laureatem Nagrody im. Stanisława Wyspiańskiego za wybitne osiągnięcia w dziedzinie twórczości ludowej.

Źródło: www.nagrodakolberg.pl

 

NIWNICKIE BETLEJEM 2017

 

Zapraszamy na Uroczystą Pasterkę, którą uświetni zespół muzyczny w dniu 25 grudnia o godz. 0.00 oraz wspólne kolędowanie przy Żywej Szopce.

Szopkę można odwiedzać każdego dnia od 25 grudnia 2017 r. do 6 stycznia 2018 r., w godz. od 8.00 – 19.00

ZAMKNIĘCIE  ŻYWEJ SZOPKI nastąpi w dniu 6 stycznia 2018 podczas Mszy świętej o godz. 11.00.  Serdecznie zapraszamy.

 

 

SPOTKANIE WIGILIJNO-OPŁATKOWE  DLA SENIORÓW NASZEJ PARAFII

 

 

W dniu 16 grudnia zostało zorganizowane, przez Parafialny Zespół CARITAS oraz Radę Parafialną, coroczne spotkanie wigilijno-opłatkowe dla seniorów naszej parafii. Wiele osób mimo szczerych chęci nie mogło w nim uczestniczyć ze względu na swój stan zdrowia. Wszystkim chorym życzymy więc szybkiego powrotu do zdrowia.  Maryjo – Uzdrowienie Chorych oręduj za Nimi!

 

 

 

 

 

Spotkanie ze św. Mikołajem

 

 

Spotkanie mikołajkowe dla dzieci i młodzieży w środę 6 grudnia po Mszy św. roratniej zarówno w Wyszkowie jak i w Niwnicy

 

 

 

 

 

RELIKWIE Błogosławionych Męczenników  o. Michała Tomaszka i o. Zbigniewa Strzałkowskiego OFM Conv.  w NIWNICY

Niwnica – Niedziela 3 grudnia 2017  r.

Msza św. o godz. 11.00

 

 

Ojcowie Franciszkanie zapraszają do utworzenie w naszej parafii wspólnoty III Zakonu Franciszkańskiego

Według duchowości franciszkańskiej rozróżniane są trzy zakony franciszkańskie:

– Zakon męski Ojców Franciszkanów

– Zakon żeński Sióstr Klarysek

– Trzeci zakon świeckich – Franciszkański Zakon Świeckich (poprzednie nazwy: Bracia i Siostry od Pokuty, III Zakon Świętego Franciszka)

„Stowarzyszenia, których członkowie, żyjąc w świecie, uczestniczą w duchu jakiegoś instytutu zakonnego, pod wyższym kierownictwem tegoż instytutu prowadzą życie apostolskie i zdążają do chrześcijańskiej doskonałości, nazywają się trzecimi zakonami lub otrzymują odpowiednią nazwę”. (kanon 303 Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1983 r.). Kanon ten jest prawomocny także do Franciszkańskiego Zakonu Świeckich, który historycznie jest Trzecim Zakonem Franciszkańskim.

Historia powstania Franciszkańskiego Zakonu Świeckich i jego rozwój na ziemiach polskich

Początki Franciszkańskiego Zakonu Świeckich sięgają roku 1221, w którym św. Franciszek wychodząc naprzeciw potrzebom Kościoła i ludzi świeckich żyjących w rodzinach, zaproponował im nową formę życia ideałami Ewangelii, nazywając ich Braćmi i Siostrami od Pokuty.

Pierwsze wspólnoty III Zakonu Św. Franciszka na ziemiach polskich powstały po przybyciu franciszkanów I Zakonu do Wrocławia w roku 1236 i do Krakowa w roku 1237. Przez cały okres średniowiecza oraz w ciągu dalszych wieków III Zakon Św. Franciszka był bardzo liczny, zrzeszając osoby różnych stanów i zawodów, w tym duchownych diecezjalnych, biskupów, kardynałów oraz papieży.

Rozwijające się dzieła apostolskie prowadzone przez III Zakon Św. Franciszka upadły w okresie międzywojennym lub zostały administracyjnie zlikwidowane w okresie okupacji hitlerowskiej i terroru stalinowskiego. Po II wojnie światowej, w okresie stalinizmu III Zakon nie mógł oficjalnie istnieć, lecz dzięki modlitwie tych, którzy ocaleli oraz wsparciu życzliwości kapłanów, przetrwał ten trudny okres.

Odrodzenie III Zakonu, już jako Franciszkańskiego Zakonu Świeckich, nastąpiło po II Soborze Watykańskim, na podstawie zatwierdzonej przez Ojca Świętego Pawła VI Reguły FZŚ.

Franciszkański Zakon Świeckich rządzi się prawem powszechnym Kościoła i własnym: Regułą, Konstytucjami Generalnymi, Rytuałem i Statutami partykularnymi (KG 4,1).

Do rodziny franciszkańskiej należy też Młodzież Franciszkańska, która w Polsce jest federacją franciszkańskich ruchów, wspólnot młodzieżowych działających w oparciu o struktury Prowincji Pierwszego Zakonu Franciszkańskiego, lub FZŚ, oraz dzieci skupione we wspólnotach Rycerzy św. Franciszka.

Franciszkański Zakon Świeckich w Polsce dzieli się na 18 regionów, terytorialnie pokrywających się w zasadzie z metropoliami lub diecezjami Kościoła Katolickiego i liczy 10763 członków, skupionych w ok. 551 wspólnotach działających przy klasztorach franciszkańskich i parafiach diecezjalnych (wg danych za 2013 rok).

Działalność Wspólnot na poszczególnych poziomach struktur (ogólnopolskim, regionalnym i miejscowym) jest kierowana i ożywiana przez odpowiednią Radę z Przełożonym, wybieraną w tajnym głosowaniu podczas kapituł wyborczych odbywających się co trzy lata. W skład Rady z urzędu wchodzą Asystenci duchowi mianowani przez Ministrów Prowincjalnych Zakonu Braci Mniejszych, sprawujących nad FZŚ „wyższe kierownictwo” (kan. 303). Asystenci duchowi dbają o zachowanie przez członków FZŚ wierności charyzmatowi franciszkańskiemu, jedności z Rodziną Franciszkańską oraz współpracują w zakresie formacji.

Działalnością FZŚ na poziomie ogólnopolskim kieruje Rada Narodowa z Przełożoną Narodową i Przewodniczącym Konferencji Asystentów Narodowych. Rada Narodowa podlega Radzie Międzynarodowej z siedzibą w Rzymie.

Zasady życia franciszkanów świeckich

REGUŁĄ życia franciszkanów Świeckich jest zachowywanie Ewangelii Jezusa Chrystusa przez naśladowanie św. Franciszka z Asyżu, dla którego Chrystus był natchnieniem i centrum życia w odniesieniu do Boga i ludzi. Natchnieni przez św. Franciszka i z nim powołani do odnowy Kościoła franciszkanie świeccy starają się dążyć do doskonałości przez:

  • kształtowanie na wzór Pana Jezusa swojego sposobu myślenia poprzez całkowitą i doskonałą przemianę wewnętrzną, którą Ewangelia nazywa „nawróceniem”,
  • oczyszczanie serca ze złych skłonności, żądzy posiadania i panowania,
  • budowanie braterskiej wspólnoty i ewangelicznego świata w każdej sytuacji,
  • walkę z pokusami szerząc w środowisku pracy i w domu pojęcie powszechnego dobra i braterstwa,
  • niesienie ludziom radości i nadziei w każdym czasie i w każdym miejscu,
  • żarliwą modlitwę: indywidualną i wspólnotową,
  • czynienie miłosierdzia jak: bezinteresowne uczynki dla biednych i potrzebujących.

Franciszkański Zakon Świeckich drogą do świętości

Na drodze franciszkańskiej świętość osiągnęli m.in.: bł. Lucheziusz z Poggibonsi, św. Elżbieta Węgierska, św. Ludwik IX Król Francji, św. Małgorzata z Kortony – pokutnica, św. Róża z Viterbo – piękna dziewica, pokutnica, bł. Zefiryn Malla pierwszy Cygan na ołtarzach, bł. Aniela Salawa – służąca, św. Jan XXIII, papież. Do FZŚ należało wiele wybitnych postaci jak np. gen. Józef Haller, malarz Jacek Malczewski czy brat Adam Chmielowski. Jest zaszczytem i radością dla obecnie żyjących franciszkanów świeckich fakt, że tercjarzem franciszkańskim był Sługa Boży Stefan Kardynał Wyszyński. Zachowały się dokumenty, w których mówił o swojej przynależności do III Zakonu i łączności w modlitewnej ze św. Franciszkiem. Wielu franciszkanów świeckich modli się przez wstawiennictwo Prymasa Tysiąclecia, prosząc równocześnie o Jego rychłą beatyfikację.

Patronka Franciszkańskiego Zakonu Świeckich w Polsce

Patronką FZŚ w Polsce jest błogosławiona Aniela Salawa. Urodziła się 9.IX.1881 r. w Sieprawiu koło Krakowa. W 1897 r. przyjechała do Krakowa w poszukiwaniu pracy. Jako służąca wykazała się wielkim umiłowaniem pracy i wypełniania powierzonych obowiązków, często trudnych i niewdzięcznych. W 1900 r. zapisała się do Stowarzyszenia Sług Katolickich św. Zyty. Zachwycona duchowością św. Franciszka w 1912 roku wstąpiła do III Zakonu Franciszkańskiego przy kościele Św. Franciszka w Krakowie. Zmarła 12 marca 1922 r. Ojciec Święty Jan Paweł II beatyfikował ją w Krakowie w dniu 13 sierpnia 1991 r. Patronką FZŚ została wybrana na Kapitule Narodowej w 1992 r.

Zasady przyjęcia do Franciszkańskiego Zakonu Świeckich

Warunkiem przyjęcia do FZŚ jest życie w łączności z Kościołem, dobra opinia moralna. Członkami Franciszkańskiego Zakonu Świeckich mogą zostać katolicy ochrzczeni, którzy przyjęli sakrament bierzmowania i ukończyli 18 rok życia, ludzie stanu wolnego (panny, kawalerowie, wdowy i wdowcy), żyjący w związkach małżeńskich sakramentalnych, a także osoby duchowne: klerycy, księża, biskupi. Prośba o przyjęcie winna być skierowana do przełożonego miejscowej wspólnoty, której rada podejmuje decyzję dotyczącą przyjęcia nowych członków.

Włączenie do wspólnoty następuje w trzech etapach:

  • formacja wstępna (postulat) trwająca co najmniej 6 miesięcy,
  • formacja początkowa (nowicjat) trwająca co najmniej jeden rok,
  • przyrzeczenie życia Chrystusową Ewangelią według Reguły FZŚ (profesja czasowa lub wieczysta). Profesja jest aktem publicznym i kościelnym, uroczystym przyrzeczeniem wobec Kościoła.

Po złożeniu uroczystej profesji rozpoczyna się proces formacji ciągłej, który powinien trwać przez całe życie. Bracia i Siostry są odpowiedzialni za własną formację, aby rozwijać powołanie otrzymane od Pana w sposób coraz doskonalszy. Wspólnota jest wezwana, aby pomagać braciom i siostrom na tej drodze przez serdeczność, modlitwę i przykład (KG FZŚ 37,3).

Bliższe informacje na temat Franciszkańskiego Zakonu Świeckich można otrzymać w klasztorach franciszkańskich oraz na stronie internetowej www.fzs.info.pl

 

Msza Święta w intencji zmarłych Druhen i Druhów OSP i PSP Powiatu Nyskiego

PARAFIA PODWYŻSZENIA KRZYŻA ŚWIĘTEGO 

w NIWNICY

15 listopada br.

godzina 17.30

 

 

 

RÓŻANIEC ZA ZMARŁEGO KS. STANISŁAWA W KAPLICY PRZEDPOGRZEBOWEJ W NIWNICY – dnia 10 listopada 2017  godzina 18.00

W dniu 8 listopada 2017 r. odszedł do wieczności ks. Stanisław Durbas, lat 89, emerytowany proboszcz parafii św. Marcina w Gołuszowicach.
  • Eksportacja – w niedzielę, 12 listopada o godz. 15.00 w kościele pw. św. Piotra i Pawła w Nysie;
  • Pogrzeb – w poniedziałek 13 listopada o godz. 12.00 w Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia w Pasierbcu k. Limanowej (diec. tarnowska).

Polecajmy śp. ks. Stanisława Bożemu Miłosierdziu: Wieczny odpoczynek, racz mu dać Panie…

 

 „KAPŁAŃSKIE ZAMYŚLENIA”

W dniach 13-15 listopada 2017 r., w Parafialnym Centrum Dzieci i Młodzieży w Niwnicy, odbędą się spotkania rekolekcyjne dla kapłanów, którym przewodniczyć będzie o. Łukasz Brachaczek OFM Conv z Krakowa.

POŚWIĘCENIE TABLIC UPAMIĘTNIAJĄCYCH DUSZPASTERZY  PARAFII W  NIWNICY

W rocznicę Poświęcenia kościoła parafialnego Podwyższenia Krzyża Świętego w Niwnicy, która przypada w niedzielę po Uroczystości Podwyższenia Krzyża świętego (dnia 17.09.2017 r.) dokonano poświęcenia tablic upamiętniających duszpasterzy naszej wspólnoty parafialnej.

 

 

 

ODPUST PARAFIALNY KU CZCI PODWYŻSZENIA KRZYŻA ŚWIĘTEGO

Serdecznie zapraszamy na nasz odpust parafialny:

10.09.2017 – Suma odpustowa o godz.11.30 – Za żyjących i zmarłych Parafian oraz wszystkich dobrodziejów naszej parafii.

11.09.2017 – Msza św. na cmentarzu o godz. 17.30 – Za zmarłych Kapłanów, którzy pracowali w naszej parafii, zmarłych Parafian oraz wszystkich spoczywających na naszym cmentarzu.

12.09.2017 – Msza św. o godz. 8.00 – Ku czci św. Józefa patrona rodzin.

13.09.2017 – Msza św. o godz. 17.30 – Ku czci Matki Bożej Fatimskiej połączone z Nabożeństwem Fatimskim.

14.09.2017 – Msza św. o godz. 17.30 – Ku czci Podwyższenia Krzyża Świętego z ucałowaniem Relikwii, nabożeństwem i procesją wokół kościoła.

15.09.2017 – Msza św. o godz. 17.30 – Rozpoczynająca Triduum ku czci św. Stanisława Kostki (patrona dzieci i młodzieży).

16.09.2017 – Adoracja Najświętszego Sakramentu od godz. 17.00.

17.09.2017Rocznica Poświęcenia Kościoła (Kiermasz) – Suma o godz. 11.00.

 

MSZA ŚWIĘTA ODPUSTOWA

10.09.2017

Przewodniczył i kazanie wygłosił ks. dziekan Tadeusz Podkówka

 PARAFIALNE  WIEŃCE  DOŻYNKOWE 2017

Wieniec Dożynkowy z Niwnicy (1)
Wieniec dożynkowy z Niwnicy (2)
Wieniec dożynkowy z Wyszkowa

 DOŻYNKI GMINNE POŁĄCZONE

Z 70 ROCZNICĄ DZIAŁALNOŚCI OSP W NIWNICY

PUBLICZNA ZBIÓRKA CHARYTATYWNA

W dniu 26 sierpnia br. Woluntariat Młodzieżowy, działający przy parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Niwnicy, przeprowadzi charytatywną zbiórkę publiczną (nr 2017/3456/KS), w czasie trwania Gminnego Festynu Dożynkowego w Niwnicy, na „POMOC DLA MAŁGOSI  NA LECZENIE I OPERACJĘ”

Dziękujemy organizatorom Dożynek Gminnych – Panu Burmistrzowi, za wyrażenie zgody na przeprowadzenie wyżej wymienionej zbiórki.

Małgosia urodziła się 22.12.2012 r. w 34 tygodniu ciąży, z zespołem BERDONA. Jest to bardzo rzadkie skojarzenie wad struktury i czynności  przewodu pokarmowego oraz układu moczowego. Od urodzenia przebywała w Instytucie „Matki Zdrowia Matki Polki” w Łodzi, gdzie stwierdzono ileostomię. Po miesiącu w Instytucie „Pomnik Centrum Zdrowia Dziecka” w Warszawie, wygrała walkę z powikłaną sepsą, założono Jej również gastrostomię odbarczającą . Z powodu upośledzenia  czynności układu pokarmowego Małgosia żywiona jest pozajelitowo, bez szansy jedzenia doustnego w przyszłości. Żywienie  takie oznacza przywiązanie do pompy tłoczącej mieszaninę żywieniową przez 20h/dobę. Natomiast pęcherz moczowy musi być cewnikowany co 2-3 godziny. Skutkiem ubocznym żywienia pozajelitowego jest degradacja wątroby. W kwietniu 2014 r. konieczna była transplantacja wątroby. Zaś olbrzymia śledziona stanowi zagrożenie życia, nawet przy niewinnie wyglądającym upadku może dojść do jej pęknięcia i krwotoku wewnętrznego. Immunosupresja oraz cewnikowanie przyczynia się  do częstych zakażeń układu moczowego, które wymagają hospitalizacji. Jeśli żywienie pozajelitowe zawiedzie jedyną szansą pozostaje kosztowna transplantacja jelit, wykonywana za granicą.

Mimo choroby Małgosia jest dzieckiem pełnym chęci życia i pogody ducha , dlatego zapraszamy do wsparcia tej akcji charytatywnej.

Małgosia znajduje się pod opieką FUNDACJA DZIECIOM „ZDĄŻYĆ Z POMOCĄ”. Ze środków zgromadzonych na subkoncie finansowane są leki, sprzęt medyczny, środki opatrunkowe i częste dojazdy na kontrole do Warszawy. Bieżące potrzeby przewyższają możliwości finansowe rodziców.

I TY MOŻESZ POMÓC DOKONUJĄC WPŁATY NA PONIŻSZE KONTO

FUNDACJA DZIECIOM „ZDĄŻYĆ Z POMOCĄ” – 01-685 Warszawa; ul. Łomiańska 5

Alior Bank S.A.  42 2490 0005 0000 4600 7549 3994

tytułem:  24839 Zalewska Małgosia – darowizna na pomoc i ochronę zdrowia

 

 

100 ROCZNICA OBJAWIEŃ MATKI BOŻEJ FATIMSKIEJ 1917 – 2017

PEREGRYNACJA FIGURY MATKI BOŻEJ FATIMSKIEJ W NASZEJ PARAFII

W dniu 13 sierpnia br. rozpoczęła się peregrynacja figurki Matki Bożej Fatimskiej w naszej wspólnocie parafialnej.

Rodziny pragnące przyjąć figurkę Matki Bożej Fatimskiej, mogą wpisywać się na listę, po każdej Mszy św., w zakrystii.

Objawienia Najświętszej Maryi Panny

W chwili objawień Najświętszej Maryi Panny, Łucja de Jesus, Franciszek i Hiacynta Marto mieli po dziesięć, dziewięć i siedem lat. Cała trójka mieszkała w Aljustrel, w miejscu należącym do parafii fatimskiej. Objawienia miały miejsce na małym skrawku ziemi należącym do rodziców Łucji, nazywanym Cova da Iria, i znajdującym się dwa i pół kilometra od Fatimy na drodze do Leirii. Matka Boża ukazała się im na krzewie zwanym ilex, będącym karłowatą odmianą dębu, mierzącym nieco ponad metr wysokości.

Franciszek widział Maryję, lecz Jej nie słyszał. Hiacynta Ją widziała i słyszała. Łucja natomiast widziała, słyszała i rozmawiała z Nią. Objawienia miały miejsce około południa.

Pierwsze objawienie: 13 maja 1917 roku

W momencie, gdy uwaga trójki wizjonerów została przyciągnięta przez podwójny blask, podobny do błyskawic, bawili się w Cova da Iria. Później zobaczyli oni Matkę Boską na zielonym dębie. Była to, zgodnie z opisem siostry Łucji, Pani ubrana na biało, bardziej błyszcząca niż słońce, promieniejąca światłem czystszym i intensywniejszym od kryształowego pucharu z wodą, prześwietlonego promieniami słonecznymi. Jej nieopisanie piękna twarz nie była ani smutna, ani radosna, lecz poważna i malował się na niej wyraz łagodnego napomnienia. Miała dłonie złączone jakby w geście modlitwy, które opierały się na piersiach i które były zwrócone ku górze. Z jej prawej dłoni opadał różaniec. Jej szaty wydawały się całe utkane ze światła. Jej tunika była biała, tak jak
i płaszcz ze złotym rąbkiem, który okrywał głowę Maryi, opadając aż do jej stóp. Wizjonerzy byli tak blisko Matki Bożej – w odległości około półtora metra – że znajdowali się w poświacie, która Ją otaczała lub którą roztaczała wokół.
Rozmowa ich potoczyła się następująco:
MATKA BOŻA: Nie bójcie się, nie zrobię wam nic złego.
ŁUCJA: Skąd Pani jest?
MATKA BOŻA: Jestem z nieba (i wzniosła rękę wskazując na niebo).
ŁUCJA: A czego Pani ode mnie chce?
MATKA BOŻA: Przyszłam was prosić, abyście przychodzili tu przez sześć kolejnych miesięcy, trzynastego dnia, o tej samej godzinie. Potem powiem wam, kim jestem i czego chcę. Następnie powrócę tu jeszcze siódmy raz.
ŁUCJA: A ja też pójdę do nieba?
MATKA BOŻA: Tak, pójdziesz.
ŁUCJA: A Hiacynta?
MATKA BOŻA: Także.
ŁUCJA: A Franciszek?
MATKA BOŻA: Również, ale musi jeszcze odmówić wiele różańców.
ŁUCJA: Czy Maria das Neves jest już w niebie?
MATKA BOŻA: Tak, jest.
ŁUCJA: A Amelia?
MATKA BOŻA: Będzie w czyśćcu do końca świata.
Czy chcecie ofiarować się Bogu, aby znosić wszystkie cierpienia, które On zechce na was zesłać, jako zadośćuczynienie za grzechy, którymi jest obrażany, oraz jako wyproszenie nawrócenia grzeszników?
ŁUCJA: Tak, chcemy.
MATKA BOŻA: A więc będziecie musieli wiele wycierpieć. Ale łaska Boża będzie waszą pociechą.
Wymawiając te ostatnie słowa (łaska Boża etc.), rozchyliła po raz pierwszy dłonie przekazując nam światło – bardzo intensywne, jakby odblask wychodzący z Jej dłoni, które przenikając przez nasze piersi do najgłębszych zakątków duszy, spowodowało, że widzieliśmy siebie w Bogu, który był tym światłem, wyraźniej niż w najlepszym z luster. Wtedy pod wpływem jakiegoś wewnętrznego impulsu również nam przekazanego, padliśmy na kolana i powtarzaliśmy z głębi duszy: O Przenajświętsza Trójco, uwielbiam Cię! Boże mój, Boże mój, kocham Cię w Przenajświętszym Sakramencie!
W chwilę później Matka Boża dodała:
– Odmawiajcie różaniec codziennie, abyście uprosili pokój dla świata i koniec wojny.
Następnie zaczęła się spokojnie unosić w kierunku wschodnim, aż zniknęła w nieskończonej dali. Światło, które Ją ot
aczało, jak gdyby torowało Jej drogę w gęstwinie gwiazd.

Drugie objawienie: 13 czerwca 1917

Drugie objawienie także zostało zapowiedziane wizjonerom przez żywy blask, który nazwali „błyskawicą”, lecz który właściwie nią nie będąc, był raczej odbiciem zbliżającego się światła.
Niektórzy, z około pięćdziesięciu obserwatorów, którzy przyszli na to miejsce, widzieli, że słońce, na początku objawienia, utraciło na kilka minut swój blask. Inni przypominali sobie, że wierzchołek drzewka, pokryty listowiem, zdawał się uginać, jakby pod jakimś ciężarem chwilę przed tym jak Łucja zaczęła mówić. Podczas spotkania Najświętszej Maryi Panny z wizjonerami, wiele osób usłyszało szept przypominający brzęczenie pszczoły.

ŁUCJA: Czego Pani sobie życzy ode mnie?
MATKA BOŻA: Chcę, abyście przyszli tu 13 dnia następnego miesiąca, abyście odmawiali codziennie różaniec i nauczyli się czytać2. Potem powiem, czego chcę.
Wtedy to Łucja poprosiła o uleczenie pewnego chorego.
MATKA BOŻA: Jeżeli nawróci się, wyzdrowieje w ciągu roku.
ŁUCJA: Chciałabym prosić, aby nas Pani zabrała do nieba.
MATKA BOŻA: Tak, Hiacyntę i Franciszka zabiorę niedługo. Ty jednak zostaniesz tu przez jakiś czas. Jezus chce posłużyć się tobą, aby ludzie Mnie lepiej poznali i pokochali. Chce On ustanowić na świecie nabożeństwo do mego Niepokalanego Serca. Tym, którzy je przyjmą, obiecuję zbawienie. Dusze te będą tak drogie Bogu, jak kwiaty, którymi ozdabiam Jego tron.
ŁUCJA: Czy zostanę tu sama?
MATKA BOŻA: Nie, córko. Czy bardzo cierpisz? Nie trać odwagi, nie opuszczę cię nigdy. Moje Niepokalane Serce będzie twoją ucieczką i drogą, która zaprowadzi cię do Boga.
W chwili, gdy wypowiadała te ostatnie słowa – opowiada siostra Łucja – rozchyliła swe dłonie i po raz drugi przekazała nam odblask tego niezmiernego światła.

Kiedy wizja ta znikła, Pani, cały czas otulona światłem, które z Niej emanowało, uniosła się lekko, bez najmniejszego wysiłku, ponad zielony dąb w kierunku wschodnim i całkiem znikła. Kilka osób, które znajdowały się najbliżej, spostrzegło, iż liście znajdujące się na wierzchołku krzaka ugięły się w tym samym kierunku, jakby szarpnięte ubraniem Najświętszej Panienki. Krzak pozostał później jeszcze przez kilka godzin ugięty w ten sam sposób, zanim powrócił do swej naturalnej pozycji.

Trzecie objawienie: 13 lipca 1917

W chwili trzeciego objawienia, mała szara chmurka zawisła nad zielonym dębem, słońce pociemniało, a orzeźwiająca bryza powiała w górach. Był sam środek lata. Manuel Marto, ojciec Hiacynty i Franciszka, jak sam to ujmuje, także usłyszał pobrzękiwanie podobne do brzęczenia much w pustym dzbanie. Wizjonerzy ujrzeli znajomy im już blask światła, a w chwilę później spostrzegli ponad krzewem Najświętszą Maryję Pannę.

ŁUCJA: Czego sobie Pani życzy ode mnie?
MATKA BOŻA: Chcę, abyście przyszli tu 13 dnia następnego miesiąca i nadal codziennie odmawiali różaniec na cześć Matki Bożej Różańcowej, aby uprosić pokój na świecie i koniec wojny, gdyż tylko Ona będzie mogła wam pomóc.
ŁUCJA: Chciałabym prosić, aby Pani powiedziała nam, kim jest i uczyniła jakiś cud, żeby wszyscy uwierzyli, że rzeczywiście nam się Pani ukazuje.
MATKA BOŻA: Nadal przychodźcie tutaj co miesiąc. W październiku powiem wam, kim jestem i czego chcę oraz dokonam cudu, który wszyscy zobaczą, aby uwierzyli.
Następnie Łucja skierowała kilka próśb o nawrócenie grzeszników, uzdrowienia i inne łaski. Matka Boża zawsze odpowiadała tak samo, polecając niezmiennie odmawianie różańca oraz obiecując, że prośby te zostaną wysłuchane w ciągu roku.
Potem dodała: Ofiarujcie się za grzeszników i powtarzajcie wielokrotnie – zwłaszcza gdy będziecie czynić jakąś ofiarę – »O Jezu, czynię to z miłości dla Ciebie, w intencji nawrócenia grzeszników oraz jako zadośćuczynienie za grzechy popełnione przeciwko Niepokalanemu Sercu Maryi«.

Czwarte objawienie: 19 sierpnia 1917

13 sierpnia, w dniu, w którym miało mieć miejsce czwarte objawienie, wizjonerzy nie mogli się udać do Cova da Iria, ponieważ zostali oni uwięzieni przez administratora kantonu Ourém, który chciał wyrwać im ich tajemnicę siłą. Dzieci wytrzymały to dzielnie.
O zwykłej porze, w czasie, gdy zebrani ludzie obserwowali małą białą chmurkę unoszącą się przez kilka minut nad zielonym dębem, usłyszano w Cova da Iria grzmot, po którym nastąpiła błyskawica. Byli oni także świadkami zjawisk związanych z zabarwianiem się na różne kolory twarzy ludzi, ubrań, drzew czy ziemi. Matka Boża na pewno przybyła, lecz nie odnalazła na miejscu spotkań wizjonerów.
Powróciła kilka dni później, w posiadłości Valinhos ukazując się na zielonym dębie, który był tylko trochę wyższy od dębu z Cova da Iria.

ŁUCJA: Czego sobie Pani życzy ode mnie?
MATKA BOŻA: Chcę, abyście nadal przychodzili trzynastego dnia miesiąca do Cova da Iria i odmawiali różaniec codziennie. W ostatnim miesiącu uczynię cud, aby wszyscy uwierzyli
ŁUCJA: Co Pani chce, abyśmy zrobili z pieniędzmi, które ludzie zostawiają w Cova da Iria?
MATKA BOŻA: Niech sporządzą dwa feretrony. Jeden ty będziesz nosiła z Hiacyntą i dwie inne dziewczynki, ubrane na biało. Drugi niech nosi Franciszek z trzema innymi chłopcami. Pieniądze składane na te feretrony są przeznaczone na święto Matki Bożej Różańcowej, a reszta jako datek na kaplicę, która ma być zbudowana.
ŁUCJA: Chciałabym prosić o uzdrowienie kilku chorych.
MATKA BOŻA: Tak, niektórych uzdrowię w ciągu roku. I przybierając smutniejszy wyraz twarzy, znowu poleciła dzieciom praktykowanie umartwień: Módlcie się, módlcie się wiele i czyńcie ofiary za grzeszników, ponieważ wiele dusz idzie do piekła, bo nie mają nikogo, kto by się za nie ofiarował i modlił. I jak zwykle zaczęła unosić się ku wschodowi.
Dzieci obcięły gałęzie krzewu, nad którym Matka Boża im się ukazała, i zaniosły je do domu. Wydzielały one szczególnie przyjemny zapach.

Piąte objawienie: 13 września 1917

Tak jak i poprzednio, tłum ludzi, których liczba została oszacowana na około piętnaście do dwudziestu tysięcy osób, a może nawet i więcej, był świadkiem całej serii zjawisk atmosferycznych: nagłego ochłodzenia, takiego przyćmienia słońca, że można było zobaczyć gwiazdy, pewnego rodzaju deszczu, jakby opadały tęczowe płatki lub płatki śniegu, które znikały, zanim jeszcze mogły dotknąć ziemi. Wtedy to właśnie zauważono świetlistą kulę, która przemieszczała się wolno po niebie ze wschodu na zachód, a przy końcu objawienia w przeciwnym kierunku. Jak zwykle, wizjonerzy dostrzegli błysk światła, po czym ukazała im się ponad zielonym dębem Najświętsza Maryja Panna.

MATKA BOŻA: Odmawiajcie w dalszym ciągu różaniec, aby uprosić koniec wojny. W październiku ukaże się również Pan Jezus, Matka Boża pod wezwaniem Bolesnej i Karmelitańskiej oraz św. Józef z Dzieciątkiem Jezus, aby pobłogosławić świat. Bóg jest zadowolony z waszych umartwień, ale nie musicie spać ze sznurami. Noście je tylko w dzień.
ŁUCJA: Proszono mnie, abym poprosiła Panią o wiele rzeczy; uzdrowienie kilku chorych, uzdrowienie głuchoniemego.
MATKA BOŻA: Tak, niektórych uzdrowię, innych nie. W październiku uczynię cud, aby wszyscy uwierzyli.

Szóste i ostatnie objawienie: 13 października 1917

ŁUCJA: Czego Pani sobie życzy ode mnie?
MATKA BOŻA: Chcę ci powiedzieć, aby wybudowano tu kaplicę na moją cześć. Jestem Matką Boską Różańcową. Odmawiajcie w dalszym ciągu codziennie różaniec. Wojna się skończy, a żołnierze wkrótce wrócą do swoich domów.
ŁUCJA: Miałam prosić Panią o wiele rzeczy, o uzdrowienie kilku chorych, nawrócenie niektórych grzeszników, etc.
MATKA BOŻA: Jednych uzdrowię, innych nie. Trzeba, aby się poprawili i prosili o przebaczenie swoich grzechów. I ze smutnym wyrazem twarzy dodała: Niech nie obrażają więcej Boga naszego Pana, który już i tak jest bardzo obrażany.
Następnie, rozchylając dłonie, Najświętsza Maryja Panna zaczęła odbijać się w słońcu, podczas gdy unosiła się, odbicie Jej światła cały czas padało na słońce.

Wtedy to Łucja wykrzyknęła: Spójrzcie na słońce!

Po tym jak Najświętsza Maryja Panna znikła w bezmiarze nieboskłonu, wizjonerzy byli świadkami trzech następujących scen: pierwsza z nich symbolizowała tajemnice radosne różańca, następna tajemnice bolesne, a ostatnia tajemnice chwalebne (tylko Łucja widziała te trzy sceny; Franciszek
i Hiacynta widzieli tylko pierwszą z nich):
Obok słońca zobaczyli pojawiającego się świętego Józefa z Dzieciątkiem Jezus oraz Matkę Boską Różańcową. Była to Święta Rodzina. Maryja była ubrana w białe szaty i w niebieski płaszcz. Święty Józef także był ubrany na biało, natomiast Dzieciątko Jezus miało okrycie w jasnoczerwonym kolorze. Święty Józef pobłogosławił tłum wykonując trzykrotnie znak krzyża. Dzieciątko Jezus uczyniło to samo. Następna była wizja Matki Boskiej Bolesnej i Chrystusa Pana obarczonego cierpieniem w drodze na Kalwarię. Jezus pobłogosławił lud czyniąc znak krzyża. Matka Boża nie miała w piersi miecza. Łucja widziała jedynie górną część ciała Pana Jezusa. Ostatnia była chwalebna wizja Matki Bożej Karmelitańskiej, ukoronowanej na Królową Nieba i Ziemi oraz trzymającej w swych ramionach Dzieciątko Jezus.

Tajemnice Fatimskie

Matka Boża podczas objawień w 1917 roku przekazała trojgu pastuszkom trzy tajemnice, zwane tajemnicami fatimskimi. Poniżej przedstawiamy ich treść spisaną przez siostrę Łucję.

Pierwsza część Tajemnicy: wizja piekła

Blask zdawał się przenikać ziemię i zobaczyliśmy jakby morze ognia. W tym ogniu były zanurzone demony i dusze, jak przezroczyste rozżarzone do czerwoności węgle, czarne lub brązowe, o kształtach ludzkich, unoszące się w pożodze, wznoszone płomieniami, które wypełzały z nich samych wraz z kłębami dymu buchającymi na wszystkie strony, podobne do rozpryskujących się w wielkich pożarach iskier, chwiejne i lekkie. Wszystko to pośród jęków i wycia z bólu i rozpaczy, które przerażały i wywoływały dreszcz grozy. Demony wyróżniały się przerażającymi i ohydnymi kształtami zwierząt, strasznymi, nieznanymi, lecz przezroczystymi jak czarne rozżarzone węgle.

Druga część Tajemnicy: kara i sposoby jej uniknięcia

MATKA BOŻA: Widzieliście piekło, dokąd idą dusze biednych grzeszników. Aby je zbawić, Bóg chce ustanowić w świecie nabożeństwo do mego Niepokalanego Serca.

Jeżeli zostanie zrobione to, co wam powiem, wiele dusz będzie zbawionych i nastanie pokój.

Wojna zmierza ku końcowi. Lecz jeżeli ludzie nie przestaną obrażać Boga, wybuchnie druga, jeszcze gorsza, w czasie panowania Piusa XI. Gdy zobaczycie noc rozświetloną nieznanym światłem, wiedzcie, że jest to wielki znak, który da wam Bóg, iż nadchodzi kara dla świata za jego zbrodnie w postaci wojny, głodu i prześladowania Kościoła oraz Ojca Świętego.

Aby temu zapobiec, przyjdę prosić o poświęcenie Rosji mojemu Niepokalanemu Sercu oraz o Komunię św. wynagradzającą, w pierwsze soboty miesiąca. Jeżeli moje prośby zostaną wysłuchane, Rosja nawróci się i nastanie pokój. Jeżeli nie, [kraj ten] rozpowszechni swe błędy po świecie, wywołując wojny i prześladowania Kościoła Świętego. Dobrzy będą umęczeni, Ojciec Święty będzie musiał wiele wycierpieć, różne narody będą unicestwione. Na koniec moje Niepokalane Serce zatriumfuje. Ojciec Święty poświęci mi Rosję, która się nawróci i będzie dany światu na pewien czas pokój.

W Portugalii zawsze będzie zachowany dogmat wiary.

Nie mówcie tego nikomu. Tak, możecie to powiedzieć Franciszkowi.

Trzecia część Tajemnicy wyjawionej 13 lipca 1917 w Cova da Iria: prorocza wizja nieuniknionej kary, ogromnej katastrofy oraz wielkiego powrotu dusz do Boga

Piszę w duchu posłuszeństwa Tobie, mój Boże, który mi to nakazujesz poprzez Jego Ekscelencję Czcigodnego biskupa Leirii i Twoją i moją Najświętszą Matkę.

Scena pierwsza: groźba kary, która wisi nad światem

Po dwóch częściach, które już przedstawiłam, zobaczyliśmy po lewej stronie Matki Bożej nieco wyżej anioła trzymającego w lewej ręce ognisty miecz; iskrząc się wyrzucał języki ognia, które zdawało się, że podpalą świat; ale gasły one w zetknięciu z blaskiem, jaki promieniował z prawej ręki Matki Bożej w jego kierunku; anioł wskazując prawą ręką Ziemię, powiedział mocnym głosem: Pokuta, Pokuta, Pokuta!

Scena druga: straszliwa katastrofa, która pozostawia świat na wpół zrujnowany i powoduje ofiary we wszystkich warstwach społecznych włącznie i na czele z Ojcem Świętym

I zobaczyliśmy w nieogarnionym świetle, którym jest Bóg: „coś podobnego do tego, jak widzi się osoby w zwierciadle, kiedy przechodzą przed nim” Biskupa odzianego w biel „mieliśmy przeczucie, że jest to Ojciec Święty”. Wielu innych biskupów, kapłanów, zakonników i zakonnic wchodzących na stromą górę, na której szczycie znajdował się wielki krzyż zbity z nieociosanych belek, jak gdyby z drzewa korkowego pokrytego korą; Ojciec Święty, zanim tam dotarł, przeszedł przez wielkie miasto w połowie zrujnowane i na poły drżący, chwiejnym krokiem, udręczony bólem i cierpieniem, szedł modląc się za dusze martwych ludzi, których ciała napotykał na swojej drodze; doszedłszy do szczytu góry, klęcząc u stóp wielkiego krzyża, został zabity przez grupę żołnierzy, którzy kilka razy ugodzili go pociskami z broni palnej i strzałami z łuku, w ten sam sposób zginęli jeden pod drugim biskupi, kapłani, zakonnicy i zakonnice oraz wiele osób świeckich, mężczyzn i kobiet różnych klas i pozycji.

Scena trzecia: Wielki Powrót ludzkości do Boga

Pod dwoma ramionami krzyża były dwa anioły, każdy trzymający w ręce konewkę z kryształu, do których zbierali krew męczenników i nią skrapiali dusze zbliżające się do Boga.

Pełną treść i omówienie wszystkich trzech tajemnic fatimskich znajdziesz w książce Fatima – orędzie tragedii czy nadziei” autorstwa A. Borellego.

 

O mój Boże, wierzę w Ciebie, uwielbiam Ciebie, ufam Tobie i kocham Ciebie z całego serca. Proszę Cię o przebaczenie tym, którzy nie wierzą, nie uwielbiają Ciebie, którzy nie ufają Tobie i którzy Cię nie kochają.

Przenajświętsza Trójco, Ojcze, Synu i Duchu Święty! Z najgłębszą czcią i żalem za moje grzechy, ofiaruję Tobie drogocenne Ciało i Krew, Duszę i Bóstwo naszego Zbawiciela obecnego w Najświętszym Sakramencie Ołtarza na całej kuli ziemskiej, jako zadośćuczynienie za grzechy, przez które On sam jest znieważany. Na mocy nieskończonych zasług Jego Najświętszego Serca i przez wstawiennictwo Niepokalanego Serca Maryi, proszę Cię o nawrócenie nieszczęśliwych grzeszników. Amen.

O Jezu z miłości ku Tobie i dla nawrócenia grzeszników, pragnę Ci wynagrodzić za wszystkie zniewagi wyrządzane Niepokalanemu Sercu Maryi.

 

DZIĘKUJEMY BOGU ZA TEGOROCZNE ZBIORY

2017

 

19 sierpnia 2017 – Wyszków Śląski – godz. 17.00 – Msza święta dziękczynna za tegoroczne zbiory w intencji wszystkich pracowników RSP Wyszków Śl. oraz rolników i działkowiczów z Wyszkowa Śl. i Niwnicy.

Po Mszy św. na festyn przy świetlicy wiejskiej zapraszają Organizatorzy.

 

 

 

 

 

Dożynki Gminne 26 sierpnia 2017 – Niwnica – godz. 13.00 – Msza święta dziękczynna za tegoroczne zbiory w intencji wszystkich rolników i działkowiczów Gminy Nysa oraz w intencji wszystkich Druhen i Druhów żyjących i zmarłych z OSP w Niwnicy w 70 rocznicę działalności jednostki.

Po Mszy św. Organizatorzy zapraszają na festyn na boisku sportowym.

 

 

 

 

PIELGRZYMKA ROWEROWA Z ŻOR

W dniach 1-2 sierpnia gościliśmy w naszej Świątyni i Parafialnym Centrum Dzieci i Młodzieży pielgrzymów z ks. Mateuszem Pietruszką, uczestników rowerowej pielgrzymki z Parafii św. Stanisława w Żorach do Barda Śląskiego.

 

PIELGRZYMKA BYŁYCH MIESZKAŃCÓW

DO NASZEJ ŚWIĄTYNI

W dniu 17 lipca br. gościliśmy w naszej świątyni byłych mieszkańców Niwnicy i Wyszkowa Śl., którzy ci dwa lata nas odwiedzają.

 

REMONT OGRODZENIA NASZEGO CMENTARZA

Remont rozpoczęliśmy od bramy głównej naszego cmentarz.

BOŻE CIAŁO 2017

W tym roku procesja Bożego Ciała wyruszyła z kościoła parafialnego w Niwnicy do kościoła filialnego św. Jerzego w Wyszkowie Śląskim.

NOWE DRZWI DO NASZYCH ŚWIĄTYŃ

 

Zarówno w kościele w Niwnicy jak i w Wyszkowie Śląskim zostały zamontowane nowe drzwi dębowe.